காலை ஆறு மணியின் சமையலறை
எங்கள் எல்லோருக்கும் முன்பே அம்மா எழுந்துவிடுவாள். நான் படிக்கட்டில் இறங்கி வரும்போதே கெட்டில் இரண்டு முறை கொதித்திருக்கும், சோறு அடுப்பில் இருக்கும், தொட்டிக்கு மேலிருந்த ஜன்னல் ஆவியில் மங்கியிருக்கும். அவள் ஒருபோதும் காலை வணக்கம் சொன்னதில்லை. ஒரு கிண்ணத்தை மேசையின் மேல் என் பக்கம் தள்ளிவிட்டு, கையில் இருந்த வேலையைத் தொடர்ந்து செய்வாள்.
பல ஆண்டுகள் கழித்துதான் புரிந்தது — வாய்விட்டுச் சொல்லாத எல்லாவற்றையும் அவள் இப்படித்தான் சொல்லியிருக்கிறாள் என்று. மேசையின் மேல் தள்ளப்பட்ட ஒரு கிண்ணம், இன்னும் கையில் பிடிக்க முடியாத சூட்டில். அதே காலை உணவை நான் என் பிள்ளைகளுக்கும் செய்திருக்கிறேன் — வேறொரு சமையலறையில், வேறொரு நாட்டில். ஒவ்வொரு முறை கிண்ணத்தை வைக்கும்போதும், அந்த முதல் வீட்டுக் கெட்டிலின் ஒலி எனக்குக் கேட்கிறது.
ஒரு சிறிய வாய்மொழி நினைவிலிருந்து எழுதப்பட்டது. இந்த வடிவமைப்புக்காக உருவாக்கப்பட்ட எடுத்துக்காட்டு உரை; உண்மையான வாடிக்கையாளர் கதை அல்ல.
















